Tua Palavra

Ο Ιώβ ζητάει να κριθεί η υπόθεσή του ενώπιον του Θεού

|Jó 23:1| Ο Ιώβ αποκρίθηκε:

|Jó 23:2| Μ’ όλο που προσπαθώ τους στεναγμούς μου να τους πνίξω, δεν μπορώ στον εαυτό μου να επιβληθώ.

|Jó 23:3| Αχ, να ’ξερα το Θεό πού να τον βρω και πώς κοντά στο θρόνο του να φτάσω!

|Jó 23:4| Τότε θα έφερνα το δίκιο μου μπροστά του, θα γέμιζα το στόμα μου μ’ επιχειρήματα.

|Jó 23:5| Ήθελα να ’ξερα τι θα μου αποκρινόταν· να ’βλεπα σαν τι θα ’χε να μου πει.

|Jó 23:6| Θα ’βαζε όλη του τη δύναμη να μ’ αντικρούσει; Όχι· μόνο θα μ’ άκουγε με προσοχή.

|Jó 23:7| Ξεκάθαρα μαζί του θα μιλούσα σαν κάποιος που είναι άμεμπτος· θα μου αναγνώριζε το δίκιο μου κι αυτός ακόμα, που ’ναι ο κριτής μου.

|Jó 23:8| Αλλά πηγαίνω στην ανατολή κι αυτός δεν είν’ εκεί· στη δύση πάω, μα δεν τον βρίσκω.

|Jó 23:9| Και τον γυρεύω στο βορρά, μα δεν μπορώ να τον ιδώ· γυρνώ στο νότο και δεν τον διακρίνω.

₁₀

|Jó 23:10| Κι όμως αυτός ξέρει το δρόμο που βαδίζω εγώ· κι όταν με δοκιμάσει θα με βρει σαν καθαρό χρυσάφι.