Tua Palavra

अध्यायों द्वारा पढ़ें
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42

|काम 14:1| Dni człowieka zrodzonego z kobiety są krótkie i pełne niepokoju.

|काम 14:2| Zakwita on jak kwiat — i więdnie, umyka jak cień — nie trwa długo.

|काम 14:3| Właśnie na takiego kierujesz spojrzenie i takiego pozywasz na sąd.

|काम 14:4| A czy nieczysty może stać się czysty? Nie ma takich!

|काम 14:5| Tak, określasz, ile człowiek ma żyć, ustalasz liczbę jego miesięcy, stawiasz granicę, której nie przekroczy.

|काम 14:6| Skoro tak, to nie wpatruj się w niego, daj mu spokój, ⁴³ niech jak najemnik pocieszy się końcem dnia.

|काम 14:7| Dla drzewa jest przynajmniej nadzieja. Gdy je zetną, odrasta, znowu wypuszcza pęd.

|काम 14:8| Jego korzeń starzeje się w ziemi, w prochu obumiera jego pień,

|काम 14:9| lecz gdy poczuje wilgoć, kiełkuje, strzela gałązką niczym świeża sadzonka.

₁₀

|काम 14:10| Tymczasem człowiek, gdy umiera, to na dobre; kiedy zgaśnie, to gdzie się podziewa?