-
|Deuteronomio 32:21| Wzbudzili we Mnie zazdrość niby-bogiem, wywołali mój gniew czczymi bożkami. Teraz Ja wzbudzę w nich zazdrość niby-ludem, wywołam ich gniew przez głupi naród.
-
-
-
|Deuteronomio 32:22| Już bowiem zapłonął ogień mego gniewu i bucha aż w głębie krainy umarłych. Pochłonie ziemię i jej plony, podpali podnóża gór.
-
-
-
|Deuteronomio 32:23| Sprowadzę na nich nieszczęścia, wypuszczę na nich moje strzały.
-
-
-
|Deuteronomio 32:24| Wycieńczy ich głód, gorączka i bolesna zaraza. Ześlę na nich drapieżne zwierzęta i jadowite gady pełzające w prochu.
-
-
-
|Deuteronomio 32:25| Na zewnątrz miecz zabije im dzieci, a w domach strach zapanuje, gubiąc młodzieńca i dziewicę, niemowlę i starca.
-
-
-
|Deuteronomio 32:26| Powiedziałem sobie, że ich roztrzaskam, wymażę ich pamięć u ludzi.
-
-
-
|Deuteronomio 32:27| Bałem się jednak drwin wrogów, żeby sobie nie schlebiali ich przeciwnicy i nie mówili: To my zwyciężyliśmy, a nie PAN uczynił to wszystko!
-
-
-
|Deuteronomio 32:28| Bo jest to lud niemądry i brak mu rozeznania.
-
-
-
|Deuteronomio 32:29| Gdyby byli mądrzy, to by pojęli i zrozumieli przyszłość Izraela.
-
-
-
|Deuteronomio 32:30| Jakże jeden może ścigać tysiąc, a dwóch zmusić do ucieczki aż dziesięć tysięcy? Czyż nie dlatego, że zawiodła ich skała? Że PAN na łup ich wydał?
-
-
Portugués
Italiano
Español
Inglés
Francés
Arábica
Mandarín
Hindi
Alemán
Biblia Paulistów
